İnnovasiya Kreditlərinin Genişlənməsi, Resursların Səmərəsiz Bölüşdürülməsi və İqtisadi Artımın Keyfiyyəti

Xülasə

Bu məqalədə innovasiyayönümlü kredit artımının iqtisadi artımın keyfiyyətinə ikitərəfli təsiri, xüsusilə kapitalın səfərbər edilməsi ilə resursların yanlış bölüşdürülməsi arasındakı ziddiyyət araşdırılır. Tədqiqat və inkişafa (R&D) yönəlmiş kreditlərin nəzəri cəhətdən likvidlik məhdudiyyətlərini aradan qaldırması və məhsuldarlığı artırması gözlənilsə də, onun effektivliyi mövcud institusional mühit və bank sektorunun səmərəliliyi ilə tənzimlənir. Ölkələr üzrə panel məlumatları və müəssisə səviyyəsində sübutlardan istifadə edərək, bu tədqiqat innovasiya kreditlərinin müxtəlif formalarının — ənənəvi bank kreditlərindən tutmuş ixtisaslaşmış inkişaf maliyyəsinə qədər — Ümumi Faktor Məhsuldarlığına (TFP) və innovasiyanın "keyfiyyətinə" necə təsir etdiyini təhlil edir. Nəticələr qeyri-xətti əlaqənin olduğunu göstərir: yüksək institusional keyfiyyətə malik mühitlərdə kredit artımı yüksək təsirli innovasiyaları stimullaşdırır; lakin zəif kredit yoxlaması və ya yumşaq büdcə məhdudiyyətləri şəraitində bu axınlar resursların "aşağı keyfiyyətli" innovatorlara və ya "zombi" firmalara tərəf yanlış yönəldilməsini gücləndirir. Bu məqalə innovasiyayönümlü kreditlərin davamlı uzunmüddətli artımdakı rolunu müəyyən etməklə endogen artım ədəbiyyatına töhfə verir.